“Bekimi Toronto” në Kinë: kanceri përhapet

Ky predikues, quhet David Da-chung Lin, dhe është predikues i famshëm kinez që ka kriuar ‘Tabernacle of David Ministries International’. Që nga 1996 përhap të ashtuquajturën ‘Toronto Blessing’ (‘Bekimi Toronto’) edhe në kinë. Në këtë video do shikoni disa nga gjërat që ndodhin në takimet e tij, të gjitha këto gjëra i atributohen Frymës së Shenjtë. Është e frikshme vetëm të mendohet që këto gjëra ja atibutojnë Frymës së Shenjtë. Siç mund të duket, edhe këto njerëz kanë harruar me dashje që fruti i Frymës është përmbajtje o vetëkontroll (Galatasve 5:22), e që gjithçka në asamble duhet bërë sikur ka hije dhe me rregullsi (1 Korintsave 14:40).

Autori: Giacinto Butindaro
Përktheu nga italishtja: Aldo Prendi
Burimi: http://giacintobutindaro.org/2010/07/11/la-benedizione-di-toronto-in-cina-il-cancro-si-diffonde/

Si mund te vdese Perëndia?!

Parathënje: në këtë video, un nuk jam dakord në fjalët kur thotë: “miqt e mi myslimanë”. Të krishterët nuk jan miqt e myslimanëve sepse Jezusi thotë: “Ju jeni miqtë e mi, nëse bëni gjërat që unë ju urdhëroj” (Gjoni 15:14) Pra miqt e Jezusit dhe të krishterëve janë vetëm ato që i binden urdhërimeve të Zotit Jezus Krisht.

Aldo Prendi

Të krishterët nuk duhet të festojnë përvjetorin e ditëlindjes

Në ditët e sotme janë shum të krishterë që festojnë ditëlindjen, dhe i urojnë “gëzuar ditlindjen” ose “u bëfsh 100 vjeq” njeri tjetrit kur kanë pervjetorin e ditëlindjes.

Jezusi nuk ka urdhëruar një festim të tillë, dhe kurrë në Dhjaten e Re apo të Vjetren nuk gjejmë të shkruar asgjë në favor të këtij festimi.
Pra domethënë në qoftë se nuk e gjejmë të shkruar në Bibël, është një traditë paganësh që nuk vjen nga Zoti. Duhet të kujtojmë që Është shkruar:

Nuk do të bëni siç bëjnë në vendin e Egjiptit, ku keni banuar, dhe nuk do të bëni siç bëjnë në vendin e Kanaanit ku po ju çoj; ju nuk do të ndiqni zakonet e tyre. (Levitiku 18:3)

Kështu thotë Zoti: “Mos mësoni të ndiqni rrugën e kombeve… (Jeremia 10:2)

Pra fjala e Përëndisë është e qartë, dhe na bën të kuptojmë që zakonet e popujve që na rrethojnë nuk vijnë nga Zoti, sepse ajo që vjen nga Zoti është e urdhëruar dhe e shkruar në librin e Shejtë.

Pali na thot:

“(…) mësoni që të mos mendoni përtej asaj që është shkruar, që të mos krekoset ndonjë prej jush, njeri kundër tjetrit.”
(1 korintsave 4:6).

Në Biblen italisht është më qartë, dhe thotë:

“…të mësoni të praktikoni jo mëtej asaj që esht shkruar” (1 Korintsave 4:6 nga Bibla italisht)

Në italisht është shkruar kështu:

“…impariate a praticare il non oltre quel che è scritto…” (1 Korintsave 4:6 nga Bibla italisht)

Fjala e Zotit thotë:

O shkelës (…) a nuk e dini se miqësia me botën është armiqësi me Perëndinë? Ai, pra, që don të jetë mik i botës bëhet armik i Perëndisë. (Jakobi 4:4)

“Dhe mos u konformoni me këtë botë, por transformohuni me anë të ripërtëritjes së mendjes suaj, që të provoni cili është i miri, i pëlqyeri dhe i përsosuri vullnet i Perëndisë. (Romakët 12:2)”

“Gjithçka më lejohet, por jo gjithçka është e dobishme; gjithçka më lejohet, por jo çdo gjë ndërton”.
(1 Korintsave 10:23)

Zoti dëshiron që ne të qëndrojmë besnikë Fjalës së tij dhe jo zakoneve të botës. Pra Bibla na mëson që të praktikojmë vetëm ato gjëra që jan të shkruara. Kjo ësht shum e drejtë sepse njerzit janë të limituar dhe duhet patjetër të përqëndrohen te urdhërimet dhe kshillat që Zoti ka dashur që të shkruhen në Bibël që të zbatohen nga ne.

Kush ka veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë

Aldo Prendi

Lexo edhe: Të Krishterët nuk duhet të festojnë ditlindjen, edhe sepse është një festë e lëvduar nga “Bibla Satanike” e Anton LaVey

Flaka e Ferrit është metaforike apo reale?

Ketu dimostrohet me anë të bibles që flaka e ferrit është reale

flaka e ferrit

Flaka e Ferrit është metaforike apo reale?

Nga ajo që ka thënë Jezus Krishti flaka është reale; bëhet fjalë për një flakë që nuk e ka ndezur dora e njeriut siq është e shkruar ne librin e Jobit (shih. Jobi 20:26) Të shohim tani atë që ka thënë Jezusi për ferrin kur ka folur për historinë e të pasurit dhe Llazarit.

“Por atje ishte një njeri i pasur, që vishej me të purpurta dhe me rroba të çmueshme prej liri dhe për ditë e kalonte shkëlqyeshëm. Atje ishte edhe një lypës, i quajtur Llazar, që rrinte para derës së tij, dhe trupin e kishte plot me plagë të pezmatuara, dhe dëshironte të ngopej me thërrimet që binin nga tryeza e pasanikut; madje edhe qentë vinin e ia lëpinin plagët. Por ndodhi që lypësi vdiq dhe engjëjt e çuan në gji të Abrahamit; vdiq edhe pasaniku dhe e varrosën. Dhe, duke pasur mundime në ferr, i çoi sytë dhe pa nga larg Abrahamin dhe Llazarin në gji të tij. Atëherë ai bërtiti dhe tha: “O atë Abraham, ki mëshirë për mua, dhe dërgoje Llazarin të lagë majën e gishtit të vet në ujë që të më freskojë gjuhën, sepse po vuaj tmerrësisht në këtë flakë. Por Abrahami thoshte: “O bir, kujto se ti i ke marrë të mirat e tua gjatë jetës sate, kurse Llazari të këqijat; tashti, përkundrazi, ai po përdëllehet dhe ti vuan. Dhe, veç të gjithave, midis nesh dhe jush është një humnerë e madhe, kështu që ata që do të donin të kalonin që këtej tek ju nuk munden; po ashtu askush nuk mund të kalojë që andej te ne”. Por ai i tha: “Atëherë, o atë, të lutem ta dërgosh atë te shtëpia e tim eti, sepse unë kam pesë vëllezër e le t’i paralajmërojë rreptësisht që të mos vijnë edhe ata në këtë vend mundimesh”. Abrahami u përgjigj: “Kanë Moisiun dhe profetët, le t’i dëgjojnë ata”. Ai tha: “Jo, o atë Abraham, por nëse dikush nga të vdekurit do të shkojë tek ata, do të pendohen”. Atëherë ai i tha: “Nëse ata nuk e dëgjojnë Moisiun dhe profetët, nuk do të binden edhe në se dikush ringjallet prej të vdekurish”””. (Lluka 16:19-31). Pra siç mund të shihet në këtë histori, të pasurin që ishte në ferr e mundonte një flakë e për këtë arsye donte që të freskonte gjuhen me ujë. Në qoftë se ky burr foli për flakë don me thënë që ishte i rrethuar nga flakët. Që eshtë kështu, don me thënë që shpirtrat ndodhen në Ferr në mes të flakëve që i bën të vuajnë dhimbje të tmerrshme është konfirmuar nga të gjithë ato vëdhezër që Zoti ka dashur të shihnin Ferrin. Fjalët e tyre janë të qarta.

Autori: Giacinto Butindaro
Përktheu nga italishtja: Aldo Prendi

Artikulli italisht –> këtu
Libri italisht –>  këtu